Nasi Przyjaciele

 

Goście online

Naszą witrynę przegląda teraz 2 gości 
Autorytety - Największy | Drukuj |
Wpisany przez -   
Spis treści
Autorytety
Największy
Chciałem go poznać
Dajesz mi aniołow
Eliasz
Źrodło siły
Dziadzio
Nauczyciel
Młody
Wszystkie strony

Mateusz Szarkowicz

Największy


(łac. auctoritas – powaga) szacunek, uznanie i wpływ na innych; W kontaktach międzyludzkich osoba mająca cechy przywódcze z wysoką inteligencją emocjonalną zwaną też niekiedy charyzmą. Autorytet charakteryzuje się dobrowolnym przypisywaniem jednej osobie przez drugą powagi i kompetencji w określonej sferze społecznej oraz okazywaniem mu szacunku i zaufania.

Każdy w swoim życiu ma własne autorytety, które stara się naśladować, bo przecież uznanie autorytetu danej osoby to nic innego jak jednoczesne uznanie norm i wartości, które ona reprezentuje.

Lista autorytetów rośnie wraz z wiekiem człowieka i jest to naturalne, ponieważ z biegiem czasu napotykamy i poznajemy coraz to bardziej wartościowych ludzi, których można obdarzyć zaufaniem i szacunkiem.

Autorytetu nie można wypracować w jeden dzień. Jest to proces, który trwa przez dłuższy okres, a czasami nawet przez całe życie. Często mówi się, że „ten” brat lub „ta” siostra swoim życiem, tym w jaki sposób żyła, zasłużyła na autorytet i szacunek. Mówi się tak dlatego, ponieważ musiała być w takim razie przykładem i wzorem dla wielu w postępowaniu.

Autorytet musi być poparty uczynkami. Nie będę dla nikogo autorytetem, jeśli ucząc „nie kradnij”, sam będę kradł, gdyż wtedy moje życie nie będzie przykładem dla innych.

Być autorytetem nie znaczy tylko uczyć i pokazywać. Trzeba te słowa wypełniać, wprowadzać w czyn.

Moim – i pewnie wielu z was – największym autorytetem jest Jezus Chrystus.

I chyba każdy się ze mną zgodzi, że Jezus jako doskonały człowiek powinien być wzorem i przykładem dla każdego chrześcijanina.

Wiemy jednak, że autorytet może być dobry, jak również zły.

Dlatego chciałbym na przykładzie tego największego autorytetu zwrócić uwagę na to, czym się on charakteryzuje.

Więc co powinien posiadać dobry autorytet?

Gdy popatrzymy na życie Naszego Pana można od razu dostrzec, że wszystko co czynił i mówił nie było dla Niego, ale dla innych. Nawet życie oddał za innych.

Możemy więc stwierdzić, że Jezus kierował się w swoim życiu między innymi wielką miłością. Zatem jego poświęcenie względem całej ludzkości i ofiara za grzech z pewnością zasługują też na szacunek i powagę.

Dla wielu był nauczycielem, który uczył jak kochać, postępować, przebaczać i żyć.

Uczniowie w tamtym czasie chodzili za swym Mistrzem. Jednak nie dlatego że On im tak kazał, lecz dlatego że sami tego chcieli. Chcieli być blisko swego Mistrza, gdyż wierzyli i ufali mu bardzo. Więc także charyzma sprawiała, że Jezus cieszył się autorytetem i w sposób niewymuszony wywierał duży wpływ na innych.

Niestety istnieje także autorytet zły, który często narzuca swoją wolę i kieruje się chęcią zdobycia władzy i szacunku.

Zły autorytet będzie zawsze powstrzymywał i przeszkadzał we wzroście duchowym.

Zamiast wpojonych wartości będzie oferował swoje, tak aby przyciągnąć i przekonać do siebie.

Jak dobry autorytet będzie wewnętrznie budował, tak zły będzie niszczył.

Dzisiaj coraz częściej mówi się, że zapominamy o autorytetach, że mamy ich bardzo mało. Co więcej, autorytet staje się niepotrzebny i uciążliwy, ponieważ coraz bardziej w modzie jest indywidualizm. Ale nie zapominajmy że autorytet jest czynnikiem stabilizującym więzi społeczne. Natomiast brak autorytetów w danej społeczności grozi jej rozpadem lub nawet anarchią.

Dlatego szukajmy własnych autorytetów godnych naśladowania, szukajmy ludzi, którzy wnoszą w nasze życie coś naprawdę wartościowego.

I nie zapominajmy, że powinniśmy też starać się, chociaż nie jest to łatwe, być dla drugich przykładem – dobrym autorytetem.